Deze reeks vertrekt van foto’s uit het archief van het museum Dr. Guislain.
Tijdens het bestuderen van de beelden viel het de kunstenares op dat de patiënten poseren in schitterende decors bevin­den. Decors die, door de duidelijke handicap van de geportretteerde, amper opvallen. Door in te zoomen op details in het beeld verschuift de aandacht van de mentale handicap naar het de­cor waarin de geportretteerde zich bevindt.
De kijker wordt zo om de tuin geleid door de ogenschijnlijke luxe van de ornamenten die afgebeeld worden. Toch suggereren de decors een sterke menselijke aanwezigheid, wat bevestigd wordt door een hand die af en toe in het beeld verschijnt. De manier waarop de beelden gepresenteerd worden, doen ons herinneren aan familieportretten.